خطّ سيّم از كروك خالصه از روى كوههاى امجز به دوسارى مىرود و شرح منازل آن نيز گذشته است . خطّ چهارم از ريگان به گدار در ناخ و به دوسارى مىرود ، اين هم در شرح جيرفت مفصلا نگاشته شد « 1 » . خطّ پنجم از مرغك به سروستان كه در ضمن كتابچهء شرح حال اياب نگاشته مىشود ، و خطّى هم كه از سروستان به دارزين و از آنجا به بم مىرود بغليّهء خطّ ابارق به دارزين است و عبارت است از هفت فرسخ زمين مسطّح . غير از اينكه خط ابارق در يسار رود تهرود سير مىكرد و اين خطّ در يمين رود مزبور سير مىكند ، و رود مزبور هم از پشت بم رد شده به طرف دارستان و قلعهء اله‌آباد و زنگى احمد سير مىكند و در اين پهن‌دشت به زمين فرومىرود . خط ششم از مرغك به يسار راه فدوا بدوا به شمال شرقى و اواخر به شرق حقيقى سير كرده و به قلعهء نصرت‌آباد منتهى مىشود . و چون شرح اين خطّ و مزارع حول‌وحوش آن نانويس است بايد به نگارش آن پرداخت . آباديهاى اين راه - دارزين 119 از مزرعهء مرغك تا مزرعهء سرپشت يك فرسخ و نيم و خطش به شمال شرقى و راهش سنگلاخ و سراشيب است . مزرعهء سرپشت آبش از رود مرغك و مالكش حاجى اسد اللّه است و محصول آن تقريبا شتوى و صيفى [ و ] قريب بيست و پنج خروار و اهلش دو خانوار است . و از آنجا تا دارزين پنج فرسنگ و راهش سراشيب و سنگلاخ [ است ] و همه‌جا در يسار رود مزبور سير مىكند و خطش به شمال شرقى است . دارزين شرحش در ضمن خط ذهاب گذشت . از دارزين به خط شرقى تا مزرعهء چهل‌تخم پنج فرسنگ است و راهش جزئى سنگلاخ و اندكى سراشيب و سهل العبور است و اطراف جادّه اقسام علوفه و آهو فراوان است . چهل‌تخم 120 مزرعهء چهل‌تخم ملكى غلامحسين خان سرهنگ پسر سليمان خان سرتيپ و كسان او است . آبش [ 78 ] از رود تهرود و محصول آن شتويا صيفيا قريب پنجاه

--> ( 1 ) - اين قسمت در اين كتاب نيست .